ΠΡΟΛΟΓΙΚΑ

 Αγαπητοί αναγνώστες και φίλοι

          Σας καλωσορίζουμε και στη φετινή έκδοση της μαθητικής μας εφημερίδας «ΑΝΤΗΛΙΑ» και σας καλούμε να γίνετε μέτοχοι και σε αυτήν την προσπάθειά μας διαβάζοντας, κρίνοντας, συζητώντας και διαδίδοντας την. Βρισκόμαστε αισίως στον 8ο χρόνο ζωής της με αφετηρία το 2017 όταν μία παρέα παιδιών τότε του Γυμνασίου Νέας Φιγαλείας με την πρωτοβουλία και την επίνευση της εκπαιδευτικού κ. Πανωραίας Μάκρη ξεκίνησαν να μετουσιώσουν σε λόγο τις ιδέες, τους προβληματισμούς και τα ενδιαφέροντά τους. Βέβαια, κάποιες χρονιές εσωτερικοί και εξωτερικοί παράγοντες (βλ. πανδημία) στέρησαν από τους μαθητές τη δυνατότητα αυτή έκφρασης και επικοινωνίας με την ευρύτερη τοπική κοινωνία.

          Επανερχόμενοι φέτος πιο δυναμικοί και ανανεωμένοι σκεφτήκαμε να αφιερώσουμε το φετινό φύλλο στο χωριό μας τη Ζούρτσα, όπως αυτό ήταν σε κάποιους αλλοτινούς καιρούς, όχι πάντως και πολύ περασμένους. Κεντρική θεματολογία επιλέχτηκε να είναι η Ζούρτσα μίας άλλης εποχής, χαμένης ίσως μα όχι λησμονημένης. Αναμνήσεις καλά φυλαγμένες στην καρδιά και τον νου των παππούδων μας, αυτών που αποτελούν τη ζωντανή ιστορία του τόπου μας, ξεχύθηκαν, παλιά και σκονισμένα συρτάρια και ντουλάπια ανοίχτηκαν, το διαδίκτυο και η νέα τεχνολογία επιστρατεύτηκε και αυτή, για να μπορέσει να ξαναζωντανέψει εκείνη η εποχή, όσο βέβαια είναι εφικτό μέσα από μία μαθητική εφημερίδα.

          Το ξαναζωντάνεμα αυτό του παρελθόντος, εκτός από το ότι θα κάνει τους παλιούς να θυμηθούν και τους νέους να μάθουν, να διευρύνουν τους ορίζοντές τους και να περάσουν τις συμπληγάδες ενός παρόντος που φαντάζει ίσως άοσμο, άχρωμο και απρόσωπο, καλείται να εξυπηρετήσει και ένα βαθύτερο σκοπό. Τη σύνδεση με τη βαθιά ψυχή του τόπου μας, ώστε, όπως κάποτε υπόσχονταν οι Λακεδαιμόνιοι έφηβοι στους μεγαλύτερούς τους, η νέα γενιά να αποδειχθεί όχι μόνο αντάξια αλλά και υπέρτερη των παλαιότερων. Να συνεχίσει το ταξίδι του χωριού μας στον χρόνο και να το παραδώσει καλύτερο, φωτεινότερο, ομορφότερο από ότι θα το παραλάβει.

          Καλοδεχούμενοι, λοιπόν, ειδικά οι μεγαλύτεροι σε ηλικία να ξαναζήσουν το δικό τους ταξίδι ξεφυλλίζοντας – ελπίζουμε και κυριολεκτικά, να βγει και σε έντυπη μορφή – την εφημερίδα μας και περνώντας ταυτόχρονα τη σκυτάλη στους νεώτερους

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τριφτιάδες

Εικόνα
  Οι τριφτιάδες είναι χειροποίητο σπιτικό ζυμαρικό, πολύ εύκολο και γρήγορο στην παρασκευή του. Αποτελούσε μια καλή λύση κυρίως για τις  φτωχές οικογένειες τον προηγούμενο αιώνα.    Συνταγή  ΥΛΙΚΆ:  νερό  αλεύρι  αλάτι  λάδι  ΕΚΤΈΛΕΣΗ:  Βάζουμε το αλεύρι στο μπολ και προσθέτουμε ζεστό νερό, ώστε να δημιουργηθεί μια ζύμη που να τρίβεται. Έπειτα, τρίβοντας το αλεύρι ανάμεσα στα χέρια σας δημιουργήστε μικρές ζύμες σαν κριθαράκι, κοσκινίστε τα ώστε να φύγει το περίσσιο αλεύρι και στη συνέχεια βάλτε το σε αλατισμένο νερό που βράζει με λίγο λάδι, δημιουργώντας μια παχύρευστη σούπα, σαν τραχανάς. Χατζή Γεωργία 
Διαβάστε περισσότερα

«Ζούρτσα και αυτοκίνητο»

Εικόνα
  Ως κάτοικοι χωριού είμαστε απαλλαγμένοι από πολλά προβλήματα που ταλαιπωρούν τις μεγαλουπόλεις· όπως είναι π. χ η κυκλοφοριακή συμφόρηση, το κοινώς λεγόμενο μποτιλιάρισμα. Ακόμη κι έτσι, όμως, κάποιες στιγμές, ειδικά τα Σαββατοκύριακα ή όταν εισέρχεται ή εξέρχεται μεγάλο όχημα (νταλίκα, φορτηγό, λεωφορείο), γινόμαστε μάρτυρες μίας τέτοιας εμπλοκής. Έτσι κι αλλιώς το αυτοκίνητο έχει μπει στην καθημερινή ζωή του χωριού μας και μαζί του τα ευεργετήματα αλλά και τα μειονεκτήματα από τη χρήση του.           Πότε, όμως, ξεκίνησε αυτή η σχέση του πολύ διαδεδομένου τροχοφόρου αυτού μέσου με το χωριό μας; Ρωτήσαμε γεροντότερους συγχωριανούς μας και να τι πληροφορίες μας έδωσαν: το πρώτο αυτοκίνητο ήταν ταξί και το δούλευε – λίγο πριν από τον Πόλεμο – ο Καλός. Κάποτε, λένε, το συγκεκριμένο ταξί έπεσε στο Ανάθεμα. Στη συνέχεια, κάπου στις δεκαετίες 1950 και 1960, ακολούθησε ως ταξιτζής ο Μπατζαβίνος, ο οποίος το πούλησε στον Πολυχρονόπουλο ή Βε...
Διαβάστε περισσότερα

Χαμολόι - Κοκολόι

Εικόνα
  Χαμολόι (ελιάς) : συγκομιδή ελιών με τα χέρια από το έδαφος. Πριν ξεκινήσει η κανονική συγκομιδή των ελιών και εφόσον, λόγω καιρικών συνθηκών, ελιές ώριμες έπεφταν από τα λιόδεντρα , οι άνθρωποι τις μάζευαν από τη γη. Επίσης πολλές φορές το χαμολόι ακολουθούσε μετά τη συγκομιδή των ελιών για καρπούς που είχαν βγει έξω από τα "λιόπανα".Κάποιες φορές φτωχοί αγρότες έκαναν χαμολόι σε κτήματα άλλων , με την άδεια τους φυσικά. Ήταν μια επίπονη και κουραστική διαδικασία η οποία απέφερε μικρά κέρδη.  Κοκολόι (καρυδιών) : Στη ντοπιολαλιά μας το καρύδι ονομάζεται κοκόσα, από τη λέξη κόκκος και, όπως σε άλλες ντοπιολαλιές πχ στη λευκαδίτικη ως κοκόσα  αναφέρεται το εσωτερικό του καρυδιού ή του αμυγδάλου.  Το κοκολόι ήταν μια συνήθης πρακτική στο παρελθόν, δημοφιλής στους νέους. "Οργωναν" τα κτήματα όπου υπήρχαν καρυδιές και μάζευαν τους καρπούς που είχαν πέσει κάτω. Οι περισσότεροι πωλούσαν κατόπιν τα καρύδια και έβγαζαν το χαρτζιλίκι τους.  Χρύσα Κουτσοπούλου 
Διαβάστε περισσότερα