ΑΝΤΗΛΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΝΕΑΣ ΦΙΓΑΛΕΙΑΣ

  Χαμολόι (ελιάς) : συγκομιδή ελιών με τα χέρια από το έδαφος. Πριν ξεκινήσει η κανονική συγκομιδή των ελιών και εφόσον, λόγω καιρικών συνθηκών, ελιές ώριμες έπεφταν από τα λιόδεντρα , οι άνθρωποι τις μάζευαν από τη γη. Επίσης πολλές φορές το χαμολόι ακολουθούσε μετά τη συγκομιδή των ελιών για καρπούς που είχαν βγει έξω από τα "λιόπανα".Κάποιες φορές φτωχοί αγρότες έκαναν χαμολόι σε κτήματα άλλων , με την άδεια τους φυσικά. Ήταν μια επίπονη και κουραστική διαδικασία η οποία απέφερε μικρά κέρδη.  Κοκολόι (καρυδιών) : Στη ντοπιολαλιά μας το καρύδι ονομάζεται κοκόσα, από τη λέξη κόκκος και, όπως σε άλλες ντοπιολαλιές πχ στη λευκαδίτικη ως κοκόσα  αναφέρεται το εσωτερικό του καρυδιού ή του αμυγδάλου.  Το κοκολόι ήταν μια συνήθης πρακτική στο παρελθόν, δημοφιλής στους νέους. "Οργωναν" τα κτήματα όπου υπήρχαν καρυδιές και μάζευαν τους καρπούς που είχαν πέσει κάτω. Οι περισσότεροι πωλούσαν κατόπιν τα καρύδια και έβγαζαν το χαρτζιλίκι τους.  Χρύσα Κουτσοπούλου 

  Οι τριφτιάδες είναι χειροποίητο σπιτικό ζυμαρικό, πολύ εύκολο και γρήγορο στην παρασκευή του. Αποτελούσε μια καλή λύση κυρίως για τις  φτωχές οικογένειες τον προηγούμενο αιώνα.    Συνταγή  ΥΛΙΚΆ:  νερό  αλεύρι  αλάτι  λάδι  ΕΚΤΈΛΕΣΗ:  Βάζουμε το αλεύρι στο μπολ και προσθέτουμε ζεστό νερό, ώστε να δημιουργηθεί μια ζύμη που να τρίβεται. Έπειτα, τρίβοντας το αλεύρι ανάμεσα στα χέρια σας δημιουργήστε μικρές ζύμες σαν κριθαράκι, κοσκινίστε τα ώστε να φύγει το περίσσιο αλεύρι και στη συνέχεια βάλτε το σε αλατισμένο νερό που βράζει με λίγο λάδι, δημιουργώντας μια παχύρευστη σούπα, σαν τραχανάς. Χατζή Γεωργία 

  Το 1897, τα σπίρτα, το αλάτι, η ζάχαρη και το ελαιόλαδο ανήκαν στο ελληνικό μονοπώλιο. Αλλά η Ελλάδα για να εξυπηρετήσει το δημόσιο χρέος όπως της επιβλήθηκε από την  Διεθνό Οικονομικό Έλεγχο, μετά την πτώχευση του  1893  παραχώρησε τα κέρδη των μονοπωλίων και τους δασμούς του λιμανιού του Πειραιά στους πιστωτές της. ( Κρατικό μονοπώλιο: το κράτος μονοπωλεί, δηλαδή παράγει, επεξεργάζεται και εμπορεύεται κατ’ αποκλειστικότητα τα συγκεκριμένα προϊόντα).   Μέχρι την δεκαετία του ’60 το αλάτι, που κυκλοφορούσε στο μονοπώλιο όπως παράγονταν από τις αλυκές, ήταν σε χοντρή μορφή σαν χαλίκια μεσαίου μεγέθους, από σπαστήρα αδρανών υλικών. Για να τρίψουν το χοντρό αλάτι ή την αλατόπετρα, χρησιμοποιούσαν κυρίως την ντριβάλα. Στην ντριβάλα έσπαγαν επίσης το σιτάρι για να γίνει πλιγούρι. Η ντριβάλα αποτελούταν από δύο πέτρες. Η βασική ήταν μια μεγάλη πέτρινη πλάκα λεία στρογγυλή ή τετράγωνη .Πάνω σ’ αυτή την πλάκ...

  ΟΜΑΤΙΑ   Ιστορία και Συνταγή      ΙΣΤΟΡΙΑ   Η οματιά είναι ένας παραδοσιακός μεζές, πλέον σπάνιος και σχεδόν δυσεύρετος, ο οποίος συναντάται όπως και παλαιότερα σε (κυρίως ορεινά) χωριά όλης της Ελλάδας, σε διάφορες παραλλαγές . Είναι ένα έθιμο που γίνεται μια φορά τον χρόνο πριν τις Απόκριες, την εποχή που γίνονται οι γουρνοσφαξιές (λιώσιμο χοιρινού κρέατος για την παρασκευ ή του παστού), το τσίκνισμα δηλαδή του κρέατος, που κορυφώνεται τη ν ημέρα της Τσικνοπέμπτης.    Είναι νόστιμη συνταγή, πολιτιστικής κληρονομιάς και γαστρονομικ ή ς κουλτούρας , η οποία συνέβαλε στην οικιακή οικονομία της ελληνικής επαρχίας.      ΣΥΝΤΑΓΗ     Υλικά   Χοιρινά έντερα    Χοιρινά πνευμόνια     Σιτάρι    Σκορδαλήθρες     Καφκαλήθρες     Πορτοκάλια    Λεμόνια    Μπαχαρικά    Αλάτι και πιπέρι          Εκτέλεση    Στην αρ...

  Με το πέρασμα των καιρών πολλά επαγγέλματα που άλλοτε ανθούσαν είτε έχουν εξαφανιστεί πια είτε κινδυνεύουν να εκλείψουν αφήνοντας μία γλυκόπικρη γεύση στους παλαιότερους που τα έζησαν και πολλές αναμνήσεις για να μεταφέρουν στους νεώτερους που δεν πρόλαβαν να τα γνωρίσουν. Κάποια τέτοια επαγγέλματα είναι εκείνο του εφημεριδοπώλη , του πλανόδιου πωλητή που πουλούσε έντυπα και κυρίως εφημερίδες σε μία εποχή που αυτό το έντυπο μέσο αποτελούσε βασική πηγή ενημέρωσης. Το επάγγελμα αυτό το ασκούσαν παιδιά ηλικίας 12 – 16 χρόνων που μπορούσαν να τρέχουν και να κινούνται παντού, όπως απαιτούσε το επάγγελμα. Από τα παλαιότερα γυναικεία επαγγέλματα ήταν και εκείνο της μαμής , της επαγγελματία υγείας που βοηθούσε τις γυναίκες στο να γεννήσουν. Γυναικείο επάγγελμα σχετικό όχι με τη γέννηση αλλά με το θάνατο ήταν αυτό της μοιρολογίστρας, το οποίο σώζεται και σήμερα σε ορισμένα απομακρυσμένα χωριά. Η μοιρολογίστρα ήταν μία επαγγελματίας γυναίκα που ασκούσε το υψηλό λειτούργημα του να θρηνεί τ...

  Μία από τις σημαντικότερες βυζαντινές εκκλησίες όχι μόνο του τόπου μας αλλά και ολόκληρης της Πελοποννήσου είναι και η Κοίμηση της Θεοτόκου, το επονομαζόμενο και πιο γνωστό ως Μοναστήρι, το οποίο βρίσκεται περίπου ένα χιλιόμετρο Α. της Νέας Φιγαλείας. Ο ναός αυτός ανήκει στην κατηγορία των βασιλικών και χρονολογείται περίπου τον 10 ο αιώνα. Ως εκ τούτου είναι ο αρχαιότερος βυζαντινός ναός σε όλη την Ηλεία.           Η αρχική του κατασκευή ήταν τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική. Χωριζόταν σε τρία κλίτη, δηλαδή ορθογώνιους διαδρόμους που χωρίζονταν μεταξύ τους με πεσσοστοιχίες, με σειρές δηλ. από κτιστές τετράγωνες κολόνες. Δυτικά ο ναός διέθετε νάρθηκα μέσω του οποίου επικοινωνούσε με τον κυρίως ναό. Στα ανατολικά το ιερό έφερε τρεις ημικυκλικές αψίδες, από τις οποίες η κεντρική ξεχώριζε για την πλούσια κεραμοπλαστική της διακόσμηση. Οι τοίχοι του ναού είναι κτισμένοι με αργολιθοδομή. Η τοιχοποιΐα δηλ. αποτελείται από ακατέργαστες ή ημιεπε...

  Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς ήταν η ζωή των μαθητών στο σχολείο μιας περασμένης μακρινής εποχής; Τι το καλύτερο από το να απευθυνθείς και να ρωτήσεις έναν ηλικιωμένο που έζησε και γνώρισε πολύ καλά και από πρώτο χέρι τα παλιά μαθητικά χρόνια! -         Παππού, θα ήθελα να σε ρωτήσω κάποια πράγματα για τα σχολικά σου χρόνια. -         Βεβαίως. Ό, τι θέλεις, Καλλιόπη μου. -         Ποια περίοδο πήγες στο σχολείο; -         Από το 1936 μέχρι το 1941. Πήγα μόνο στο Δημοτικό, το Γυμνάσιο ήταν για λίγους. Τα χρόνια ήταν πολύ δύσκολα. -         Πώς ήταν το σχολείο σου; -         Το σχολείο ήταν ένα απλό σπίτι στη μέση του χωριού με τρεις αίθουσες και χωρίς αυλή. Σε κάθε αίθουσα έκαναν μάθημα μαζί δύο τάξεις. Και μη φανταστείς ότι ήμασταν λίγα παιδιά! Τουλάχιστον 50 – 60 σ...