Παλιά επαγγέλματα

 

Με το πέρασμα των καιρών πολλά επαγγέλματα που άλλοτε ανθούσαν είτε έχουν εξαφανιστεί πια είτε κινδυνεύουν να εκλείψουν αφήνοντας μία γλυκόπικρη γεύση στους παλαιότερους που τα έζησαν και πολλές αναμνήσεις για να μεταφέρουν στους νεώτερους που δεν πρόλαβαν να τα γνωρίσουν. Κάποια τέτοια επαγγέλματα είναι εκείνο του εφημεριδοπώλη, του πλανόδιου πωλητή που πουλούσε έντυπα και κυρίως εφημερίδες σε μία εποχή που αυτό το έντυπο μέσο αποτελούσε βασική πηγή ενημέρωσης. Το επάγγελμα αυτό το ασκούσαν παιδιά ηλικίας 12 – 16 χρόνων που μπορούσαν να τρέχουν και να κινούνται παντού, όπως απαιτούσε το επάγγελμα. Από τα παλαιότερα γυναικεία επαγγέλματα ήταν και εκείνο της μαμής, της επαγγελματία υγείας που βοηθούσε τις γυναίκες στο να γεννήσουν. Γυναικείο επάγγελμα σχετικό όχι με τη γέννηση αλλά με το θάνατο ήταν αυτό της μοιρολογίστρας, το οποίο σώζεται και σήμερα σε ορισμένα απομακρυσμένα χωριά. Η μοιρολογίστρα ήταν μία επαγγελματίας γυναίκα που ασκούσε το υψηλό λειτούργημα του να θρηνεί τον νεκρό μίας οικογένειας και να τον συνοδεύει έτσι στο τελευταίο του ταξίδι προς τη μετά θάνατον ζωή.

          Άλλα παραδοσιακά επαγγέλματα που σημάδεψαν την καθημερινότητα αλλοτινών δεκαετιών ήταν ο ακονιστής που γύριζε τις γειτονιές και με το ποδοκίνητο ακόνι του έκανε πιο κοφτερά αντικείμενα όπως ψαλίδια, μαχαίρια και τσεκούρια. Ο γανωτής, πλανόδιος επαγγελματίας και αυτός, που μάζευε τα χάλκινα σκεύη των νοικοκυριών (μπακίρια) για να τα γανώσει, να περάσει δηλ. την επιφάνειά τους με καλάι (κασσίτερο), έχοντας κάνει μία χημική προεργασία με σπίρτο (υδροχλωρικό οξύ) και νησιαντήρι (χλωριούχο αμμώνιο), και να τα προστατέψει έτσι από την επικίνδυνη σκουριά. Και τόσα άλλα ακόμα, ο βαρελάς, ο καλαθάς, ο πεταλωτής, ο νερουλάς, ο παγοπώλης, που τα σάρωσε ο άνεμος της τεχνολογίας και της εξέλιξης.

 

Αξιοποιήθηκε και υλικό από το βιβλίο του Βασ. Σαρησάββα, Παραδοσιακά επαγγέλματα, εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία, το οποίο βρίσκεται στη σχολική βιβλιοθήκη.

Φαίδρα Αποστολοπούλου